همواره بمان بزرگ و آزاد

همواره بمان بزرگ و آزاد

رویای من ای ترانه ی ناب

لبخند بزن، بتاب، گل کن

تا نور بگیرد از تو مهتاب

گهواره ی من تویی تو ایران

آرامش کودکی من تو

قلبم ز تو قد کشید و رویید

آسایش کودکی من تو

تو مادر خنده هایم هستی

دامان تو باغ پویش من

احساس من از تو پرشکوفه ست

ای شعر قشنگ رویش من

فردای سپید آرزوها!

در اوج بمان که من شوم شاد

امّید جوانه ها تویی، پس

همواره بمان بزرگ و آزاد

بوی بهار

عاشق بوی بهارم...