بهار می آید

بیا که بار دگر گل به بار میآید
بیار باده که بوی بهار میآید

هزار غم ز تو دارم به دل، بیا ای گل
که گل شکفته و بانگ هزار میآید

طرب میانه خوش نیست با منش چه کنم
خوشا غم تو که با ما کنار میآید

نه من ز داغ تو ای گل به خون نشستم و بس
که لاله هم به چمن داغدار میآید

دل چو غنچه من نشکفد به بوی بهار
بهار من بود آن گه که یار میآید

نسیم زلف تو تا نگذرد به گلشن دل
کجا نهال امیدم به بار میآید

بدین امید شد اشکم روان ز چشمه چشم
که سرو من به لب جویبار میآید

مگر ز پیک پرستو پیام او پرسم

عاشق بوی بهارم...