عاشق بوی بهارم

بهار، همیشه زیباترین لحظه ها را در روحم می آفرینددر بهار، به هر جا که نگاه می کنم، طراوت تولدی زیبا را میبینم من زاده ی بهارم و عاشق هر چه که بوی بهار میدهد! اینجا که قدم دلت را گذاشته ای، گلستان من استگلستانی پر از بوی بهار ...در و ديوار دنيا رنگي است،رنگ عشق...خدا،جهان را رنگ كرده است، ر...

باد آمد و بوی نو بهاران با او ابر آمد و نرم نرم باران با او خاموشی باغ را شکستند که صبح گل سر زد و گلبانگ هزاران با او xa0 شفیعی کدکنی...

بیا که بار دگر گل به بار میآیدبیار باده که بوی بهار میآیدهزار غم ز تو دارم به دل، بیا ای گلکه گل شکفته و بانگ هزار میآیدطرب میانه خوش نیست با منش چه کنمخوشا غم تو که با ما کنار میآیدنه من ز داغ تو...

دراین هوایِ بهاری، شدم دوباره هوایی بهار می‌رسد، اما... بهارِ من! تو کجایی؟! Let's block ads! بخوانید...

xa0 هان ای بهار خسته که از راه های دورxa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0xa0 موج صدا ی پای تو می آیدم به گوشوز پشت بیشه های بلورین صبحدمxa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 رو کرده ای به دامن این شهر بی خروش برگرد ای مسافر گم کرده راه خویشxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0 از نیمه راه خست...

به غیر از شاه مظلومان نبینی عاشقی صادقکه عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلهاسر شهزاده اکبر چون ز شمشیر ستم بشکافت ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دلهابگو آماده شو زینب که بعد از ظهر عاشوراجرس فریاد می دارد که بر بندید محملها نهان شد زیر خاکستر سر شاه شهید امانهان کی ماند آن رازی کزو سازند محفلهاچو شب شد ،غرق وحشت در بیابان کودکان گفتند:کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها ......

xa0 xa0 این سان که با هوای تو در خویش رفته امگویی بهاردر نفس مهربان توست حسین منزوی نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۶ساعت 21:41 توسط بوی بهار| |...

xa0 xa0 بوي بهار ميدهي / مادر مهربان من اي به فداي جان تو / روح من و روان من مهر مني، ماه مني / بيا بيا كنار من تو را تو را ميطلبد/ اين دل بيقرار من دست تو را دست تو را / دوباره بوسه ميزنم ماه مني، ماه مني/ تويي همان فرشتهام به روي قلب كوچكم / اسم تو را نوشتهام xa0 ”پروين دولتآبادي“...

صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست بوستان در عنبر سارا گرفت از بوی دوست دوست گر با ما بسازد دولتی باشد عظیم ور نسازد میبباید ساختن با خوی دوست گر قبولم میکند مملوک خود میپرورد ور براند پنجه نتوان کرد با بازوی دوست هر که را خاطر به روی دوست رغبت میکند بس پریشانی بباید بردنش چون موی دوست دیگران را عید اگر فرداست ما را این دمست روزه داران ماه نو بینند و ما ابروی دوست هر کسی بی خویشتن جولان عشقی میکند تا به چوگان که در خواهد فتادن گوی دوست دشمنم را بد نمیخوا...

xa0 صدای جیغ و هورای حیوانات در جنگل پیچید. آقا آلبالو شاخهxa0 گل بزرگی را که پر بود از شکوفه های سفید بهxa0 دست گیلاس خانم xa0داد. همه حیوانات جنگل برایشان دست زدند. لپ های گیلاس خانم سرخ شد و گل انداخت. خرگوش کوچولو جلو آمد و هویج بزرگی راxa0 که با روبان سفید تزیین کرده بود به طرف آن ها گرفت و گفت: این بزرگترین و خوشمزه ترین هویج جنگله، برای شما آوردم، عروسیتون مبارک باشه. xa0 xa0 دوستان گلم لطفاxa0 این داستان رو بخونید و دربارش نظر بدین و نقدش کنید. دوستتون دارم...